Εκτύπωση

ΝΕΟΠΛΑΣΙΑ

ΑΝΔΡΕΑΣ Χ. ΛΑΖΑΡΗΣ

ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ: ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΚΟΝΙΑΡΗΣ

Η νεοπλασία χαρακτηρίζεται από  ανεξέλεγκτη κυτταρική ανάπτυξη λόγω  αυξημένου κυτταρικού πολλαπλασιασμού και/ή μειωμένης απόπτωσης. Εάν το νεόπλασμα μεγαλώνει χωρίς να εισβάλλει διηθητικά στο στρώμα του και στους γειτονικούς ιστούς, πρόκειται για νεόπλασμα καλοήθους φύσεως και η νόσος είναι τοπική. Εάν το νεόπλασμα μεγαλώνει διηθώντας το στρώμα του  και τους γειτονικούς ιστούς αποκτώντας πρόσβαση σε λεμφαγγεία ή  αιμοφόρα αγγεία, οπότε  και αποκτά μεταστατικό δυναμικό, τότε το νεόπλασμα είναι κακόηθες , η δε νόσος είναι δυνητικά συστηματική και όχι μόνο τοπική. Όταν εξετάζουμε όλα τα νεοπλάσματα μικροσκοπικά, ψάχνουμε  σημεία της διαφοροποίησής τους , δηλαδή, της ομοιότητάς  τους με τους φυσιολογικούς ιστούς, ώστε να οριστεί η ιστογένεσή τους και να γίνει η ταυτοποίησή  τους, αφού ο ιστός προς τον οποίον διαφοροποιείται ένα νεόπλασμα είναι κατά κανόνα  πανομοιότυπος  με τον ιστό από τον οποίο αυτό προήλθε. Μόνο στους κακοήθεις όγκους αναφέρεται ο βαθμός της διαφοροποίησης ως ιστολογικός βαθμός κακοήθειας. Σε καλοήθεις  όγκους που δεν είναι πλήρως διαφοροποιημένοι και παρουσιάζουν ένα βαθμό κυτταρικής ατυπίας, βαθμολογούμε το βαθμό της κυτταρικής τους δυσπλασίας ως μορφολογικό δείκτη της τάσης τους για κακοήθη εξαλλαγή. Οι καλοήθεις όγκοι δε σταδιοποιούνται, αφού λόγω της καλοήθους φύσης τους δεν έχουν την ικανότητα να δώσουν μεταστάσεις. Αντιθέτως, οι κακοήθεις όγκοι σταδιοποιούνται σύμφωνα με την έκταση της διασποράς τους τη στιγμή της διάγνωσής τους.

1. Ιστολογία φυσιολογικού, ενδοτραχηλικού τύπου, κυλινδρικού-αδενικού επιθηλίου. Παρατηρείστε τον προσανατολισμό προς τη βάση ,των πυρήνων του κυλινδρικού επιθηλίου, κοντά στη βασική μεμβράνη (μαύρα βελάκια). Αυτή η εικόνα θα μπορούσε να αντιστοιχεί σε φυσιολογικό ενδοτράχηλο• ωστόσο,  προέρχεται από μια τομή ενός καλά περιγεγραμμένου ωοθηκικού  όγκου με πολύχωρη κυστική διαμόρφωση. Η απωστικού τύπου, μη διηθητική παρυφή  του όγκου και η πλήρης απουσία κυτταρικής πυρηνικής ατυπίας είναι συμβατά με καλοήθη όγκο. Λαμβάνοντας υπόψιν την αδενική διαφοροποίηση των νεοπλασματικών κυττάρων, αυτός ο καλοήθης όγκος διαγιγνώσκεται ως αδένωμα. Λόγω της ικανότητάς των κυττάρων να εκκρίνουν βλέννη και της κυστικής διαμόρφωσης του όγκου, μπορούμε να κατηγοριοποιήσουμε τον όγκο ως βλεννώδες κυσταδένωμα της ωοθήκης. Πρόκειται για μια περίπτωση  καλοήθους όγκου που είναι πλήρως διαφοροποιημένος δηλ. προσομοιάζει τέλεια σε έναν φυσιολογικό ιστό (εν προκειμένω  στο ενδοτραχηλικό επιθήλιο).

2. Αυτή είναι μια εικόνα ενός φυσιολογικού πόρου του μαστού. Παρατηρείστε τον αυλό (αστερίσκος), τα κυλινδρικά επιθηλιακά κύτταρα (λευκά βελάκια) και τα μυοεπιθηλιακά κύτταρα (ροζ βέλη), κοντά στην βασική μεμβράνη.

3. Παρατηρούμε την ομαλή μετάβαση του φυσιολογικού παρεγχύματος  του μαστού σε ένα περίγραπτο , σαφώς αφοριζόμενο νεόπλασμα  η απωστική παρυφή του οποίου  σχηματίζει μια ψευδο-κάψα συνδετικού ιστού (λευκό βέλος). Η αδενική διαφοροποίηση των νεοπλασματικών κυττάρων είναι εμφανής με τη μορφή δομών που σχηματίζουν  αυλούς (μπλε βέλη). Τα νεοπλασματικά κύτταρα μοιάζουν αρκετά το ένα με το άλλο, υπάρχει έλλειψη  πυρηνικής ατυπίας/πλειομορφισμού.

4. Τα νεοπλασματικά κύτταρα είναι παρόμοια σε σχέση με το σχήμα και το μέγεθος τους. Λόγω της καλοήθους φύσης και της αδενικής διαφοροποίησης, το νεόπλασμα αυτό διαγιγνώσκεται σαν ένα αδένωμα και περαιτέρω σαν ένα ινοαδένωμα, λόγω του αυξημένου ποσού του ινώδους ιστού (πορτοκαλί αστερίσκοι) που είναι υπεύθυνος για τη σκληρή σύσταση αυτού του τύπου όγκου του μαστού. Πρόκειται για άλλο ένα παράδειγμα  καλοήθους όγκου με πλήρη διαφοροποίηση• αυτό αποδεικνύεται από την παρουσία μυοεπιθηλιακών κυττάρων (ροζ βέλη) στις νεοπλασματικές αδενικές δομές, όπως ακριβώς στους φυσιολογικούς πόρους του περιβάλλοντος παρεγχύματος του μαζικού αδένα .

5&6. Σε αντίθεση με τον προηγούμενο καλοήθη όγκο (δηλ. το  ινοαδένωμα), παρατηρούμε τη διηθητική παρυφή ενός κακοήθους όγκου  (καφέ βελάκια). Άτυπα νεοπλασματικά κύτταρα με πλειόμορφους, συχνά υπερχρωμικούς πυρήνες, διηθούν το λιπώδη ιστό (κίτρινοι κύκλοι) του φυσιολογικού μαστού. Τα κακοήθη νεοπλάσματα χαρακτηρίζονται γενικά από πυρηνική ατυπία και διηθητική παρυφή. Ο παρόν όγκος είναι ένα διηθητικό πορογενές (αδενο)καρκίνωμα του μαστού. Στην πρώτη από τις δύο εικόνες, εκτός από το διηθητικό στοιχείο του καρκίνου μέσα στα λιπώδη κύτταρα, μπορούμε να παρατηρήσουμε την προ-διηθητική συνιστώσα του όγκου δηλ.  άτυπα νεοπλασματικά κύτταρα που περιορίζονται σε τρεις πόρους (μωβ αστερίσκοι) και που δεν έχουν ακόμη διασπάσει τη βασική μεμβράνη αυτών των πόρων, όπως έχουν κάνει τα διηθητικά κύτταρα . Αυτή η προκαρκινική- προδιηθητική κατάσταση αναφέρεται ως in situ  καρκίνωμα και δεν έχει μεταστατικό δυναμικό μιας και τα νεοπλασματικά κύτταρα δεν μπορούν να φτάσουν και να εισβάλουν στα λεμφαγγεία ή τα αιμοφόρα αγγεία του συνδετικού υποστρώματος.

7. Αυτή είναι μια εικόνα φυσιολογικού ώριμου λιπώδους ιστού. Οι πυρήνες των ώριμων λιποκυττάρων είναι μικρότατοι, ίσα που μπορούν να παρατηρηθούν στην περιφέρεια ορισμένων κυττάρων  (μαύρα βελάκια). Το κυτταρόπλασμα, με τη χαρακτηριστική άδεια/κενοτοπιώδη εμφάνισή του  (κίτρινοι κύκλοι), επικρατεί. Αυτή η ιστολογική εικόνα αντιστοιχεί σε μια τομή που έχει παρθεί από ένα μακροσκοπικά καλά περιγεγραμμένο όγκο κιτρινωπής χροιάς, ο οποίος περιβαλλόταν από  ινώδη κάψα. Αυτός ο όγκος είναι καλοήθης λόγω του ομαλού του περιγράμματος και την έλλειψη κυτταρικής-πυρηνικής ατυπίας. Λαμβάνοντας υπόψιν τη διαφοροποίησή του προς ώριμο λιπώδη ιστό, μπορούμε να διαγνώσουμε ένα λίπωμα• η διαφοροποίησή του είναι πλήρης.

8. Αυτός ο όγκος  καταδεικνύει ένα βαθμό κενοτοπίωσης των κυττάρων του, απόδειξη κάποιου βαθμού διαφοροποίησής του προς  λιπώδη ιστό, όχι πλήρους ωστόσο, αφού κάποια νεοπλασματικά κύτταρα παρουσιάζουν περισσότερα από ένα κενοτόπια στο κυτταρόπλασμά τους (πράσινα βέλη). Οι πυρήνες των νεοπλασματικών κυττάρων είναι εύκολα αναγνωρίσιμοι λόγω του του αυξημένου τους μεγέθους σε σύγκριση με τα καλοήθη λιποκύτταρα της προηγούμενης εικόνας και επιπλέον, υπάρχει πυρηνικός πλειομορφισμός δηλ. οι πυρήνες γενικά δε μοιάζουν ο ένας με τον άλλον ως προς το μέγεθος και το σχήμα τους . Αυτός ο όγκος εντοπιζόταν στον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο και δεν μπορούσε να αφαιρεθεί εξ’ολοκλήρου λόγω των διηθητικών του ορίων. Αφού αυτός ο όγκος χαρακτηρίζεται από διηθητικότητα και κυτταρική ατυπία, θεωρείται κακοήθης. Λόγω της διαφοροποίησής του σε λιπώδη ιστό, κατηγοριοποιείται ως λιποσάρκωμα. Τα κενοτοπιώδη κακοήθη κύτταρα με τον κάποιο βαθμό διαφοροποίησης προς λιπώδη ιστό, ονομάζονται λιποβλάστες (πράσινα βέλη). Ένας κακοήθης όγκος δεν μπορεί να είναι πλήρως διαφοροποιημένος, όπως μπορεί ένας καλοήθης όγκος.

9. Εδώ είναι ένα παράδειγμα ένος καλοήθους όγκου που, σε αντίθεση με τους προηγούμενους καλοήθεις όγκους που μελετήσαμε, δεν είναι πλήρως διαφοροποιημένος, δηλ. παρουσιάζει κάποιο βαθμό κυτταρικής δυσπλασίας. Στο κάτω αριστερό τμήμα της εικόνας, παρατηρούμε μερικές φυσιολογικές αδενικές κρύπτες βλεννογόνου παχέος εντέρου (λευκά βελάκια), ενώ στην υπόλοιπη εικόνα παρατηρούμε μια βασεόφιλη, πιο σκούρα χρώση του ιστού λόγω αυξημένου αριθμού πυρήνων (μπλε βέλη). Αυτό είναι ένα νεόπλασμα που προεξέχει από το βλεννογόνο του παχέος εντέρου στον αυλό του και επομένως μπορεί να περιγραφεί ενδοσκοπικά ως πολύποδας. Δεν υπάρχουν σημεία διηθητικότητας. Πρόκειται για ένα καλοήθη όγκο με αδενική διαφοροποίηση του νεοπλασματικού ιστού, έτσι αυτό το νεόπλασμα μπορεί να ταξινομηθεί ως αδένωμα.

10. Αυτό το ακόμη καλόηθες νεόπλασμα δεν είναι πλήρως διαφοροποιημένο μιας και τα κύτταρά του είναι αρκετά διαφορετικά σε σχέση με τα φυσιολογικά κύτταρα του εντέρου βλ. φυσιολογικά καλυκοειδή  κύτταρα (λευκά βέλη). Υπάρχει ψευδοστοιβάδωση των πυρήνων προς την προαύλια επιφάνεια (μπλε βέλος)• έντονη μιτωτική δραστηριότητα παρατηρείται (μαύρα βέλη) αρκετά πιο πάνω από τη ζώνη του πολλαπλασιασμού του βλεννογόνου του εντέρου και υπάρχει εμφανής εξάντληση της βλέννης  επειδή αυτά τα κύτταρα δεν μπορούν πια να λειτουργήσουν ως φυσιολογικά κύτταρα εντέρου. Αυτά τα νεοπλασματικά κύτταρα με την άτυπη μορφολογία τους έχουν κακόηθες δυναμικό, ωστόσο η διήθηση απουσιάζει ακόμα, οι βασικές μεμβράνες είναι ακόμη ακέραιες και επομένως αυτά τα κύτταρα ταξινομούνται ως δυσπλαστικά. Αυτή η κατάσταση μπορεί να περιγραφεί ως ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία ή κυτταρική δυσπλασία και είναι ένας λόγος γιατί οι καλοήθεις όγκοι αφαιρούνται• αν αφεθούν χωρίς θεραπεία, μπορεί να επέλθει διήθηση του συνδετικού υποστρώματος διαμέσου της βασικής μεμβράνης.

11. Η κυτταρική δυσπλασία διαβαθμίζεται ως  χαμηλή ή υψηλή, με την τελευταία να είναι πιο κοντά στο in situ καρκίνωμα. Η χαμηλού βαθμού δυσπλασία μπορεί να υποστραφεί ή να εξελιχθεί σε υψηλού βαθμού δυσπλασία, ενώ δεν αποκλείεται να μεταπέσει και απευθείας σε καρκίνο. Η υψηλόβαθμη δυσπλασία συχνότερα οδηγεί σε καρκίνο (διήθηση μέσω της βασικής μεμβράνης), ωστόσο υπάρχει μία πιθανότητα ο καρκίνος να μπορεί να εξελιχθεί και από ένα υπόβαθρο χαμηλόβαθμης δυσπλασίας ή ακόμα και από φυσιολογικής μορφολογίας δομές. Ο κανόνας όμως είναι ότι ο καρκίνος εξελίσσεται από ένα υπόβαθρο υψηλόβαθμης κυτταρικής δυσπλασίας - in situ καρκίνου/ υψηλόβαθμης ενδοεπιθηλιακής νεοπλασίας. Συγκεκριμένα, η χαμηλόβαθμη κυτταρική δυσπλασία πρέπει να ξεχωρίζεται από δύο άλλους τύπους κυτταρικής δυσπλασίας, δηλ. την αναγεννητικού τύπου ατυπία λόγω φλεγμονής και την εκφυλιστικού τύπου ατυπία λόγω επιβλαβών ερεθισμάτων στα κύτταρα (άκτινο-, χήμειο-θεραπεία).  Στην πιο πάνω εικόνα ενός αδενώματος παχέος εντέρου/ αδενωματώδους πολύποδα, μπορούμε να παρατηρήσουμε περιοχές φυσιολογικών κρυπτών  (λευκά βέλη), περιοχές χαμηλόβαθμης δυσπλασίας (πορτοκαλί βέλη) και περιοχές υψηλόβαθμης δυσπλασίας (κόκκινα βέλη). Στη μεγαλύτερη έκταση των τελευταίων , υπάρχει τέτοια ανωμαλία της αδενικής αρχιτεκτονικής (ηθμοειδής διαμόρφωση) που η βασική μεμβράνη είναι πολύ πιθανό να μην διατηρείται. Σε τέτοιες περιοχές, διήθηση του συνδετικού υποστρώματος έχει προφανώς αναπτυχθεί• έτσι η νεοπλασία δεν είναι ενδοεπιθηλιακή/ in situ πια,  έχει αναπτυχθεί ένα ενδοβλεννογονικό (διηθητικό) καρκίνωμα.

12. Για να διαγνωστεί κακοήθης νεοπλασία, δύο βασικά κριτήρια πρέπει κατά κανόνα να ικανοποιούνται : διήθηση και κυτταρική ατυπία. Στην παρούσα εικόνα παρατηρούμε αδενικό ενδομητρικό επιθήλιο το οποίο μοιάζει φυσιολογικό (λευκά βέλη) το οποίο περιβάλλεται από το χαρακτηριστικό του στρώμα (λευκοί αστερίσκοι) που επεκτείνεται μέσα στις μυϊκές ίνες του μυομητρίου (ροζ κύκλοι). Αυτή η έκτοπη ανάπτυξη φυσιολογικού ιστού δεν μπορεί να θεωρηθεί  διήθηση και η όλη διαδικασία δεν είναι νεοπλασματική σε φύση• αυτή είναι μια περίπτωση αδενομύωσης.

13. Σε αντίθεση, σε αυτή την εικόνα παρατηρούμε την επέκταση  άτυπων κυττάρων που σχηματίζουν αδενικούς σχηματισμούς (μπλε βέλη) μέσα στο λιπώδη ιστό (κίτρινοι κύκλοι) του εντερικού υπο-ορογόνου. Αυτή είναι μια αληθής διήθηση και επομένως προέρχεται από ένα κακόηθες νεόπλασμα. Λόγω της αδενικής διαφοροποίησης  των άτυπων κυττάρων, αυτό το κακόηθες νεόπλασμα ταξινομείται ως αδενοκαρκίνωμα ,  ο δε βαθμός της διήθησής του στο επίπεδο της πρωτοπαθούς του εστίας αναφέρεται στη συνιστώσα Τ της σταδιοποίησης κατά ΤΝΜ.

14. Σε αυτή την εικόνα παρατηρούμε τις  αδενικές  δομές του προηγούμενου αδενοκαρκινώματος του παχέος εντέρου (μπλε βέλη) να διηθούν μέσω του υποκαψικού λεμφόκολπου το παρέγχυμα επιχώριου λεμφαδένα (μωβ αστερίσκοι).  Τη λεμφαδενική μετάσταση τη  λαμβάνουμε υπόψιν και την  αναφέρουμε στη συνιστώσα  Ν  της σταδιοποίησης  κατά ΤΝΜ.

15. Εδώ παρατηρούμε καρκινικά  έμβολα  σε φλεβικούς κλάδους (μπλε βέλη) στην πρωτοπαθή εστία ενός ορώδους ωοθηκικού καρκινώματος• άρα  η πιθανότητα μιας  απομακρυσμένης μεταστατικής επέκτασης του καρκίνου αυτού είναι σημαντική. Τα ακτινολογικά ή και παθολογοανατομικά ευρήματα στο ήπαρ ή τους πνεύμονες ενός ασθενούς, εάν είναι συμβατά με  μεταστατική νόσο, πρέπει να αναφερθούν στη συνιστώσα  Μ  της σταδιοποίησης κατά ΤΝΜ.

16. Αυτή είναι μια εικόνα ενός μη-νεοπλασματικού ηπατικού ιστού. Παρατηρούνται τα ηπατικά κολποειδή (κόκκινοι κύκλοι) με την επένδυση   ενδοθηλιακών κυττάρων και κυττάρων Kupffer (μαύρα βελάκια).

17. Αυτή είναι μια εικόνα ενός κακοήθους νεοπλάσματος του ήπατος. Ο διαχωρισμός της  πρωτοπαθούς και της  μεταστατικής φύσης  των νεοπλασμάτων είναι εξέχουσας σημασίας. Τα περισσότερα κακοήθη νεοπλάσματα του ήπατος είναι μεταστατικά  και το ίδιο ισχύει και για τους κακοήθεις όγκους του πνεύμονα και των οστών. Η διαφοροποίηση αυτού του όγκου θα μας βοηθήσει να απαντήσουμε αυτή την ερώτηση. Τα κακοήθη κύτταρα που χαρακτηρίζονται από κάποιο βαθμό πυρηνικού πλειομορφισμού, σχηματίζουν δοκίδες όπως  τα φυσιολογικά ηπατοκύτταρα. Ωστόσο, αυτές οι δοκίδες είναι πιο παχιές και τα κύτταρα που τις απαρτίζουν εμφανίζουν ατυπία (πυρηνικό πλειομορφισμό και υπερχρωμία, έντονη μιτωτική δραστηριότητα). Το πιο σημαντικό είναι ότι το κολποειδές πρότυπο  κυκλοφορίας του αίματος  διατηρείται (κόκκινοι κύκλοι), ενώ παρατηρούνται ενδοθηλιακά  κύτταρα (μαύρα βελάκια) και κύτταρα Kupffer• με άλλα λόγια, υπάρχουν ενδείξεις ηπατοκυτταρικής διαφοροποίησης σε αυτό το κακόηθες νεόπλασμα , που σημαίνει πως προέρχεται από ηπατοκύτταρα. Πρόκειται για ένα ηπατοκυτταρικό νεόπλασμα. Κακοήθεις όγκοι βαθμονομούνται σύμφωνα με το βαθμό της διαφοροποίησής τους, δηλ. πόσο προσομοιάζουν με το φυσιολογικό ιστό από τον οποίο προέρχονται. Το συγκεκριμένο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, στο οποίο η ηπατική αρχιτεκτονική διατηρείται σχετικά καλά από τα κακοήθη κύτταρα, ανήκει σε χαμηλό βαθμό κακοήθειας, δηλ. υψηλό βαθμό διαφοροποίησης. Ωστόσο, πρέπει να τονίσουμε ότι ο ιστολογικός βαθμός κακοήθειας δεν αντιπροσωπεύει κατ’ανάγκη το βαθμό της βιολογικής επιθετικότητας του όγκου. Οι καλά διαφοροποιημένοι όγκοι -όπως ο συγκεκριμένος- έχουν μεταστατικό δυναμικό όπως  όλοι οι κακοήθεις όγκοι.

18. Εδώ είναι μια περίπτωση ενός κακοήθους όγκου που ξεκάθαρα διηθεί το μυϊκο χιτώνα του γαστρικού τοιχώματος (ροζ κύκλοι). Τα νεοπλασματικά κύτταρα (γκρι βέλη), ωστόσο, δε χαρακτηρίζονται από σημαντική πυρηνική ατυπία, αφού όλοι οι πυρήνες έχουν ομοιγενή χαρακτηριστικα (έλλειψη πυρηνικού πλειομορφισμού). Αυτοί είναι όγκοι νευροενδοκρινικής διαφοροποίησης και τέτοιοι όγκοι με μεγάλο βαθμό διαφοροποίησης, όπως ο παρών γαστρικός όγκος, παλιότερα ήταν γνωστοί σαν «καρκινοειδή».

19. Εδώ είναι μια ακόμη περίπτωση που μπορούμε να υποπτευθούμε κακοήθεια λόγω της διηθητικής ανάπτυξης ενός κυτταρικού πλυθησμού. Παρατηρούμε μικρά λεμφοκύτταρα χωρίς σημαντικές μορφολογικές ανωμαλίες να  επεκτείνονται έξω από το παρέγχυμα ενός λεμφαδένα και  να διηθούν τον παρακείμενο λιπώδη ιστό (κίτρινοι κύκλοι). Είναι μια περίπτωση λεμφοκυτταρικού λεμφώματος δηλ. ενός κακοήθους όγκου λεμφοκυτταρικής αρχής και χαμηλού ιστολογικού βαθμού κακοήθειας λόγω του μικρού μεγέθους των λεμφωματωδών κυττάρων.

20. Εδώ είναι ένας δερματικός όγκος με εξωφυτικό πρότυπο ανάπτυξης (λευκό διπλό βέλος). Φυσιολογική επιδερμίδα παρατηρείται στα δεξιά. Δεν υπάρχει απόδειξη διήθησης (ροζ αστερίσκοι). Ένας όγκος με πλήρως εξωφυτική διαμόρφωση είναι πιθανότερα καλοήθης, ειδικά όταν τα νεοπλασματικά κύτταρα είναι πλήρως διαφοροποιημένα όπως στην παρούσα περίπτωση που  η πλειονότητά τους είναι μορφολογικά πανομοιότυπη με τα βασικά κύτταρα της φυσιολογικής επιδερμίδας. Πρόκειται για ένα βασικοκυτταρικό θήλωμα του δέρματος.

21. Σε αυτή την εικόνα παρατηρούμε σημαντική ατυπία σε ένα σημαντικό αριθμό επιδερμιδικών κυττάρων (πυρηνικό πλειομορφισμό, υπερχρωμία- μαύρα βελάκια). Σαν αντίδραση υπάρχει νεοαγγείωση (κόκκινα βέλη) και μια έντονη λεμφοκυτταρική αντίδραση στο  χόριο του δέρματος  (μπλε αστερίσκοι). Λόγω της σοβαρής πυρηνικής ανωμαλίας, αυτή η κατάσταση μπορεί να περιγραφεί ως μια υψηλού βαθμού δυσπλασία ή ένα ενδοεπιδερμιδικό -in situ- ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, παρόλο που δε φαίνεται να  επηρεάζεται όλο το πάχος της επιδερμίδας. Κατά κανόνα βέβαια, η κυτταρική δυσπλασία στα πολύστοιβα πλακώδη επιθήλια βαθμονομείται σε σχέση με το πάχος του επιθηλίου που καταλαμβάνεται από τα άτυπα κύτταρα. Επιπλέον, στη συγκεκριμένη περίπτωση, το αιχμηρό άκρο (καφέ βέλος) της προς τα κάτω προέκτασης των άτυπων πλακωδών κυττάρων συνιστά  συζητήσιμο στοιχείο μικροδιήθησης του θηλώδους χορίου. Η μικροδιηθητική νεοπλασματική νόσος γενικά αντιμετωπίζεται σαν in situ καρκίνωμα, δηλ. με συντηρητική εκτομή της αλλοίωσης σε ασφαλή όρια από τους  πέριξ ιστούς.

22. Σε αυτή την περίπτωση τα ακανόνιστα νησίδια των άτυπων κυττάρων (μπλε βέλη)  εκτείνονται  βαθιά στην επιδερμίδα, φτάνοντας τα εκκρινή αδένια του δέρματος (λευκά τρίγωνα). Η παρυφή  του όγκου είναι διηθητικού τύπου.

23. Στη μεγάλη μεγέθυνση, υπάρχει σημαντικός πυρηνικός πλειομορφισμός (καφέ βέλη). Και τα δύο γενικά κριτήρια της κακοήθους νεοπλασίας (δηλ. η διηθητική ανάπτυξη και η κυτταρική-πυρηνική ατυπία) εκπληρούνται• τώρα πρέπει να ελέγξουμε τα σημεία διαφοροποίησης, ώστε ο κακοήθης όγκος να ονοματιστεί. Παρά τον αυξημένο πυρηνικό/ κυτταροπλασματικό λόγο, μερικά κακοήθη κύτταρα έχουν ένα αρκετά μεγάλο ποσό κυτταροπλάσματος που βάφει ροζ (ροζ κύκλοι).  Μεσοκυττάριες γέφυρες φαίνονται να ενώνουν το ένα κακόηθες κύτταρο από το άλλο (μαύρα βελάκια). Υπάρχει απόδειξη κερατινοποίησης σε μεμονωμένα κύτταρα (ροζ αστερίσκος). Όλα αυτά είναι σημεία πλακώδους διαφοροποίησης, έτσι αυτός ο κακοήθης όγκος ταξινομείται σαν ένα ακανθοκυτταρικό  καρκίνωμα του δέρματος.

24. Στο παρόν ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, υπάρχει απόδειξη κάποιου βαθμού ωρίμανσης στα κακοήθη πλακώδη κύτταρα που μοιάζουν να έχουν αφθονο κυτταρόπλασμα (ροζ κύκλος). Από την άλλη, υπάρχει σημείο σίγουρης κυτταρικής ατυπίας με τη μορφή μιας άτυπης-τριπολικής μίτωσης (μαύρο βέλος). Άτυπες μιτώσεις χαρακτηρίζουν μόνο κακοήθη κύτταρα.

25. Τα ακανθοκυτταρικά  καρκινώματα γενικά διαβαθμίζονται ως προς την ιστολογική κακοήθειά τους  σύμφωνα με την έκταση  της κερατινοποίησής τους (πέρλες – ψευδοκύστεις κερατίνης-ροζ κύκλοι). Αυτό το εκτενώς κερατινοποιούμενο ακανθοκυτταρκό  καρκίνωμα είναι χαμηλού  βαθμού ιστολογικής κακοήθειας / υψηλής διαφοροποίησης  λόγω της στενής ομοιότητάς του με  το κερατινοποιούμενο επιθήλιο της φυσιολογικής επιδερμίδας.

шаблоны joomla